Dnes som si späť prečítal svoj záznam z maminej oslavy. Bolo to pred pár mesiacmi, ale stále mám v hlave tú scénu.
– Ами, какво остана след празника? Трябва да нахраня дъщеря си! – леля Райна оглеждаше масата с алчно
– Então, o que é que sobrou da festa? Preciso de dar de comer à minha filha! – A tia, com uma ansiedade
Kleopatra na tom nevidela žiadnu vinu. Nuž, neudržala sa raz, šla za mačkou, trhla vodítko silnejšie
Клеопатра не виждаше особена своя вина в това. Ами, не се сдържа веднъж, хукна след котка, дръпна повода
**Diário do Tiago, 15 de Abril** Não vejo culpa na Cleópatra. Pronto, não se conteve uma vez, disparou
Je predvečer Silvestra. 31. december. Voľno. Poludnie. Vonku je pravá zima a všade napadalo snehu.
Беше навечерието на Нова година. 31 декември. Почивен ден. Средата на деня. Навън беше истинска зима
Era véspera de Ano Novo. 31 de dezembro. Dia de folga. Meio da tarde. Lá fora, o Inverno mostrava-se
Elena Horáková žije na okraji Trnavy v rodinnom dome, kde má svoju milovanú záhradu, kvety a skleník.